خورشید گر از بام فلک عشق فشاند،
خورشید شما، عشق شما، بام شمایید!
«حضرت مولانا»
نخستین زرتاب های بامداد نوروزی را میکده آسمان با جام زرین خورشیدش به جان پروانه ی خفته بر گیسوی گندم زار نوشاند.
مقدم نوروز خجسته را که مظهر قدمت و رستاخیز طبیعت است و یکی از سنن باستانی و آئین ملی و مفاخر دیرین ما به شمار می رود، به همه هم میهنان گرامی شادباش گفته و آرزومند است که تراشه های طلایی این روز فرخنده که سیر تکامل و هم آهنگی با زمان و ثبات و پایداری در حفظ عوامل ترقی و پیشرفت می باشد، ما را به این دو قانون طبیعت که همانا قانون ارتقاء و تناسب با محیط است آشنا ساخته تا در نتیجه تحولِ اندیشه، گستردگی بینایی و سیر در مُدرکاتِ جهان بتوانیم به سرمنزل مقصودِ « امنیت و آزادی » رسیم.
نیره انصاری، حقوق دان، متخصص حقوق بین الملل و کوشنده حقوق بشر
فروردین3760
2581

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.